jak 的个人资料One Life... Live it !! /...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
2007/1/27 " เ ดี๋ ย ว " คำเดียวก็สายเกินไป เมื่อก่อนตอนเด็กๆ เวลาแม่ใช้ให้ไปทำอะไร
ผมมักจะติดคำว่า "เดี๋ยว" "เดี๋ยวก่อน" "ขอเวลาอีกแป๊ปนึงนะ"
แม่บอกว่า..คำนี้คืออุปสรรค์สำคัญที่ทำให้เราทำอะไรไม่สำเร็จ
ผมไม่เคยสนใจ..เมื่อผมโตขึ้น..และเอาคำนั้นติดตามมาด้วย
ผมพบว่า..ผมพลาดอะไรหลายๆ อย่าง..เพราะคำๆ นี้
มันทำให้ผมขี้เกียจ..และลืมทำอะไรที่ควรทำไป
คำว่า " เ ดี๋ ย ว" จริงๆ แล้วหมายถึง..ไม่อยากทำ..เผลอๆ ก็ไม่ได้ทำ
ผม " เ ดี๋ ย ว" จนลืม..ลืมจนเป็นเรื่องมาหลายครั้ง
คนเรามันจะคิดไม่ได้..ถ้าไม่เจอกับตัวเอง
ผมเลยต้องเตือนตัวเองทุกครั้งว่า..ถ้าคำนี้มันจะเดินทางมาเมื่อไหร่
ให้คิดว่า..ถ้ามีชีวิตอยู่ไม่ถึงชั่วโมงหน้า..จะเสียใจมั้ยถ้าไม่ได้ทำ
มันทำให้ผมดันคำนั้นเข้าไปข้างใน..และตาลีตาเหลือกทำ
มีหลายอย่างเหมือนกันที่ไม่ทำก็ไม่เสียใจ..อย่างงานที่แม่ใช้ให้ทำ
แต่มันคงเป็นเรื่องที่น่าเศร้า..ที่โดนด่าก่อนตาย
       .2007/1/25 May the force be with you...  ชอบคำนี้จัง..เป็นคำอวยพรที่ได้รับเสมอจากพี่คนหนึ่ง
เพราะผมเชื่อว่า..โลกนี้ "รับเฉพาะคนเข้มแข็ง"
เราทุกคนเจออะไรมาต่างกัน..และมีวิธีแก้ปัญหาที่ต่างกัน
ผมว่ามันเป็นบททดสอบการใช้ชีวิตจากสวรรค์
คนที่เข้มแข็ง มีสติ และแก้ปัญหาให้ชีวิตตัวเองรอดพ้นได้อย่างดีเยี่ยม
คือคนที่มีสิทธิ์อยู่บนโลกนี้ได้นานที่สุด
ผมว่าคำอวยพรใดๆ ที่ไม่มีค่าเท่า
"ขอพลังจงอยู่กับคุณ"
เมื่อไหร่ก็ตามที่ใจเรายังเข้มแข็งและเปี่ยมพลัง
เราก็พร้อมที่จะเผชิญกับทุกอย่างที่จะเข้ามาในชีวิตได้อย่างหน้าชื่น
ถ้ามีการถ่ายเทพลังกันได้เหมือนในหนังจีน
ผมว่า..ผมจะเป็นคนแรก..ที่จะเปิดบริการถ่ายเทพลังให้ฟรี...
 แด่ผู้ที่ต้องการพลังทุกคน...
May the force be with you...
2007/1/22 กำแพงจะทลาย..ถ้าเราหาวิธีทุบมันออก.. ไม่ใช่เดินถอยหลังเคยได้ยินไหม..ที่เขาบอกว่า..ชีวิตมันต้องดิ้นกันไป
คนเรามันต้องเดินต่อไปข้างหน้า..หยุดเดินก็เหมือนการก้าวถอยหลังแล้ว
ฉันว่าทางที่เราเดินๆ กันอยู่มันมีหลายแพร่ง
บางคนเดินมาถึงทางสิปแปดแพร่ง..ตัดสินใจไม่ถูกว่าจะไปทางไหน..
เอาวะ..เดินไปทางนี้ก็แล้วกัน จู่ๆ ก็เดินมาถึงทางตัน..
มีกำแพงขวางอยู่ตรงหน้า..ทางมันไม่ตันจริงหรอก
เดินมาไกลโข..จะเดินถอยหลังอาจหมายถึงต้องไปเริ่มต้นใหม่
ซึ่งกว่าจะเดินถึงปลายอีกทาง..อาจจะแก่หง่อมตายซะก่อน
และก็ใช่ว่าถูกทาง..ถ้าเรามั่นใจว่าทางที่เราเดิน..เราไม่ได้เดินมั่ว..เราตั้งใจ
 กำแพง..ก็แค่ผ้าขาวบาง..ที่ขึงขวางเราเอาไว้..ให้เราหยุดพักทบทวน
ว่าเราจะเดินต่อไปหรือเปล่า..เป็นจุดพักชมวิว..ที่รอเราตัดสินใจอีกที
ภูเขาเป็นลูกๆ ยังเดินข้ามมาได้..
แค่กำแพงเดียวทำไมจะทุบมันออกไม่ได้
หาทางทุบออกไปซักช่อง..แล้วลอดสายตาไปดูก่อนก็ได้
ถ้าข้างหน้าเป็นหุบเหวใหญ่..มีมังกรพ่นไฟ..
เราก็ยังมีโอกาสเดินกลับได้
แต่ก็ดีกว่าเดินถอยหลังกลับไป..โดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลย..
ทั้งๆ ที่มันอาจเป็นด่านสุดท้าย..แค่ฆ้อนอันเดียว..
**เราก็จะถึงจุดหมายแล้ว**
      
2007/1/21 อยู่บนรถเมล์ อย่ามัวแต่หลับ.. มีอะไรดีๆ อยู่ข้างทางผมกลายเป็นคนชอบนั่งรถเมล์
ไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
ยิ่งนั่งบ่อยๆ ก็ยิ่งถูกใจ..นั่งนานๆ ยิ่งดี
แต่ต้องเป็นรถปรับอากาศ..และได้นั่ง..แบบไม่ต้องบดขยี้กับใคร
เพื่อนผมหลายคน..ขึ้นรถเมล์ทีไรก็หลับทุกที
ไม่รู้ทำหลับ..กลัวต้องลุกให้ใคร..
หรือเป็นโรคง่วงฝังอยู่ในไขสันหลัง
แต่เมื่อเราหลับ..ก็ไม่ต่างอะไรกับการเปลี่ยนสถานที่นอน
น้ำลายยืดเหมือนกัน..อ้าปากเหมือนกัน..ฝันได้เหมือนกัน..
แม้จะเหนื่อยหน่อยแต่สิ่งที่เราจะไม่ได้เห็นเลย
หากนอนอยู่ที่บ้าน..ก็คือสองข้างทาง
ผมชอบมองผู้คนตามสองข้างทางรถ
บางที..เราก็เห็นอะไรดีๆ ..บางทีเราก็ได้คิดอะไรชั่วๆ
แต่มันก็เป็นความสนุกทุกครั้ง..
เพราะเหตุการณ์และภาพมันจะเปลี่ยนไป
วิถีชีวิตผู้คนสองข้างทาง..ทำให้ฉันมองเข้ามาหาตัวเอง
เมื่อเรารู้สึกแย่..ฉันมองเห็นคนที่แย่กว่าเรา..
เมื่อเรากำลังทำตัวโอเวอร์..ฉันมองเห็นคนที่โอเวอร์กว่าเรา..
จากรถยนต์ข้างๆ
ทุกคนกำลังดำเนินตามฉากชีวิตของตัวเอง..
ถ้าเรากำลังคิดว่าเราเป็นพระเอก..ใครบางคนก็กำลังคิดเหมือนเรา
ลองหาเวลามองออกไปนอกตัวเองบ้าง..
บางทีเราอาจจะเห็นตัวเราเองจากตรงนั้น
       2007/1/20 การสะดุด 6ล้ม เจ็บกาย..แต่ได้สติการสะดุดหกล้มบาดเจ็บ..
เป็นคุณสมบัติเฉพาะของคนเปิ่น
เมื่อตอนเด็กๆ ..เวลาเราชนเก้าอี้..
พ่อแม่บางคนก็ตีเก้าอี้ บอกว่ามันทำให้เราเจ็บ
ถ้าเรามองให้ดีๆ..เก้าอี้มันอยู่ของมันดีๆ..
เราเดินไปชนมันเอง
ฉันว่าเราน่าจะโทษตัวเอง..
ไม่ใช่สิ่งอื่นหรือคนอื่นที่ไม่ได้ทำอะไรเรา
ฉันเคยหกล้มบนถนน..เพราะสะดุดขาตัวเอง
และมันทำให้ฉันเรียนรู้ว่า..ความเจ็บปวด
อันเกิดจากตัวเองเป็นคนก่อ
มันทำให้เราเดิน
อย่างระมัดระวังมากขึ้น
..และมองเห็นจุดบกพร่อง
ของตัวเอง
บางทีขาของเรา..
อาจอยากขัดคำสั่งเราเหมือนกัน..
ถ้าเราเดินไม่ได้ความ
-------------------------------
ช่วงนี้รู้สึกตัวเองเริ่มขยัน เอาจริงเอาจัง ขึ้นมาหน่อยล่ะ
เริ่มรู้สึกเหมือนได้ขยับก้าวเดินไปข้างหน้า แม้จะเป็นก้าวเล็กๆ ก็ตาม
อย่างน้อยก็ทำให้เราได้รู้สึกว่าไม่ได้อยู่กับที่นะ เรากำลังไปข้างหน้าอย่างช้าๆ
ถึงแม้การก้าวไปข้างหน้าจะยาก ..แต่มันไม่มีทางยากไปกว่าก้าวแรกหรอก..
.2007/1/19 เพื่อน .. ให้มุมมองที่แตกต่าง .. เพื่อนกันไม่จำเป็นต้องคิดเหมือนกัน
เรามักเอาตัวเองวัดว่าสิ่งไหนถูก สิ่งไหนผิด กฎเกณฑ์สังคม..ก็ไม่ได้ชี้ชัดว่าถูกหรือผิด เพราะเป็นการกำหนด..เพื่อความสงบของสังคม.. จากคนไม่กี่คน..เพื่อคนหมู่มาก มีอีกหลายคนที่คิดไม่เหมือนเรา..และชีวิตทุกคนก็เกิดมาไม่เหมือนกัน ถูกเลี้ยงมาต่างกัน..สภาพแวดล้อมต่างกัน..ปลูกฝังเรื่องที่ต่างกัน หน้าตายังต่างกันเลย..จะให้คิดเหมือนกันได้ยังไง เวลาใครทะเลาะกับใคร..หรือเพื่อนๆ นั่งเถียงกัน ฉันมักเข้าไปเป็นคนกลางห้ามมวย.. ด้วยคำชี้แจงว่า.. "มึงไม่ได้เป็นมัน" ฉันว่าเพื่อนกันไม่ต้องคิดเหมือนกันน่ะดี..แต่ต้องเข้าใจในกันและกัน เข้าใจว่าทำไมมันคิดอย่างนั้น..เราคิดอย่างนี้.. และยินดีดำเนินตามมติส่วนรวมแม้ใจจะเป็นเอกฉันท์ เพราะการมีเพื่อน..ทำให้เรามองเห็นอะไรๆ ได้หลายมุม บางที..เราอาจจะเจอมุมใหม่..ที่เราไม่เคยค้นพบ.. และกลายเป็นมุมโปรดของเรา --------------------------- พยายามเข้านะ.. สู้เข้าไว้.. เรื่องแค่นี้ไม่ยากเกินไปหรอก.. ซักวัน.. จะต้องทำได้แน่ๆ.. เชื่อซิ.. ขอบคุณสิ่งดีๆ ที่ทุกคนได้เคยให้มา.. ขอบคุณมากจริงๆ นะ 2007/1/16 Thailand Game Show 2007!!สวัสดีอีกครั้งเค้อออ..
วันนี้ได้อัพรูปจากงาน Thailand Game Show 2007 มาซึ่งไปมาเมื่อวันอาทิตย์
แต่กว่าจะมาอัพปาเข้าไปวันอังคาร ฮ่าๆๆ เนื่องจากเหนื่อย + ขี้เกียจจจจจจ ..
และเพิ่งอัพอันแรกไปได้ไม่นานเอง จึงรอวันนี้ (โอ้วว วันนี้ที่รอคอย แต่ไม่ลอยคอ) ^^
ขอพูดเรื่องตัวงานเกมดีกว่า .. โดยรวมแล้วถือว่าจัดได้ดีกว่าที่คาดไว้ตอนแรกเยอะเลยทีเดียวเชียว..
มีทั้งเกมออนไลน์ คอนโซล และเกมสายพันธ์ไทย แต่จะหนักไปทางออนไลน์ซะเยอะ
ก็เข้าใจเพราะว่าสปอนเซอร์ และงบต่างๆ นาๆ .. ก็ว่ากันไป ..
อีกส่งหนึ่งที่ประทับใจคือ ก่อนเข้างานจะต้องผ่านสาวยน้อย คอยตรวจสแกนบัตรเข้างาน
ซึ่งใช้เทคโนโลยี เข้ามาประยุกค์ได้แปลกแนวดี .. (ที่จริงประทับใจคนตรวจน่าร๊ากกก ^o^)
ส่วนสิ่งที่ผิดหวังจากงานก็คงเป็นเรื่องของพาเหรดคอสเพล์ ที่โปรโมตซะดูใหญ่โตมโหฬารดูเป็นไฮไล้ทของงานนี้
แต่ว่าพอถึงเวลาจริงๆ คือคอสเพลย์มันน้อยไปหน่อย ... ไม่คิดว่างานใหญ่คนที่มาคอสจะน้อย และไม่หลากหลายเท่าไหร่นัก
พวกที่คุ้นๆ หน้าก็ไม่ค่อยมา .. หรืออาจเป็นเพราะเค้ายังคับให้เดิน 2 วัน วันละ 2 รอบนี้ก็ไม่แน่ใจแฮะ เหมี๊ยวววว...
แต่ยังไงโดยรวมก็ถือว่าโอเคครับ เพราะที่เห็นได้ชัดคงเป็นพวกพริตตี้เกมต่างๆ น่าร๊ากกกกมากมายทีเดียว..
ไม่รู้ผมคิดไปเองอ่ะป่าว แต่หาน่ารักได้เยอะกว่าในมอเตอร์โชว์อีกแฮะ เหมี๊ยวววว...
ยังไงก็ลองดูรูปล่ะกันครับ .. แต่ว่าถ่ายได้น้อยไปหน่อยเพราะเวลาจำกัด + คนเยอะ ฮ่าๆๆ ..
ตอนนี้ก็เพิ่งเริ่มหัดๆ ถ่ายรูป ถ้าใครอยากให้ไปถ่ายที่ไหนอะไรยังไง บอกได้เค้อออ..
อยากฝึกเยอะๆ จะได้ถ่ายได้สวยๆ งิ ..
บ่นมาซะยาว ไปดีกว่า ติดตามตอนต่อไปนะเค้ออออ แง๊วววววว ^^
2007/1/14 Graduation 2007 at ABAC Bangna~~สวัสดีครับทุกท่าน
ก่อนอื่นขอขอบคุณทุกท่าน ที่ได้ยอมสละเวลาอันมีค่ามาเยี่ยมชม space ของข้าพเจ้า...
ตั้งแต่ปีใหม่มานี่ ข้าพเจ้าได้นั่งขบคิดมาเป็นเวลาหลายวันทีเดียว...
จนในที่สุดตัดสินใจที่จะมาอัพเดท space แห่งนี้อีกครั้งหนึ่ง ..
อย่างน้อยข้าพเจ้า จะได้นำรูปที่ข้าน้อย ได้ถ่ายมาลงไว้ด้วย และอาจจะเขียนเรื่องราวต่างๆ นาๆ แล้วแต่อารมณ์พาไป..
จึงขอเรียนเชิญทุกท่าน อย่าลืมแวะมาเยี่ยมเยียน แนะนำ ติ หรือจะชม ก็ได้ไม่ว่าทั้งสิ้นครับผม..
เพื่อจะได้ปรับปรุงและพัฒนาต่อไปอย่างถูกทาง ..
ขอประเดิมปีหมูบ้า กันด้วยรูปจากงานรับปริญญากันเลยดีไหมครับ?? ..
ถึงไม่ดีก็ไม่ได้แล้วอ่า เพราะลงรูปไปแล้ว.. (ชักงงแฮะ หรือว่าจะบ้าตามหมูดีน้า) ^o^ ..
งานวันนี้ก็ดีนะครับ .. ร้อนดี คนก็เยอะดี ยังไม่พอ รถยังเยอะดี .. แต่สุดท้ายแล้วสาวๆ เยอะแค่นี้ก็พอใจแหละครับ แฮะๆ ^^
ส่วนอัลบั้มรูปนั้นอยู่ทางขวานะครับ .. ถ้ามองไม่ชัดทุกท่านสามารถกดที่ตรงปุ่มข้างล่างรูป อันขวาสุด จะเป็นการเข้าไปดูอัลบั้มรูปนะครับ..
จะได้ดูกันอย่างจุใจ รับไปเต็มๆ ไม่มีเม้มมมม!!
ขอขอบคุณอีกทีนะครับ และอย่าลืมแวะเวียนมาแถวนี้บ้างเน้ออออ.. ลาละครับ ชักเมื่อยแฮะๆ ^^ |
|
|
